GENE GUIDE

KCNB1-gerelateerd syndroom

Deze gids is niet bedoeld ter vervanging van medisch advies. Raadpleeg uw arts over uw genetische resultaten en gezondheidszorgkeuzes. De informatie in deze handleiding was actueel op het moment dat deze in 2024 werd geschreven. Maar door nieuw onderzoek kan nieuwe informatie aan het licht komen. Mogelijk vindt u het nuttig om deze gids te delen met vrienden en familieleden, of met artsen en leraren van de persoon die KCNB1-gerelateerd syndroom heeft.
a doctor sees a patient


KCNB1-gerelateerd syndroom
wordt ook wel ontwikkelings- en epileptische encefalopathie, 26. Voor deze webpagina gebruiken we de naam
KCNB1-gerelateerd syndroom
om het brede scala aan varianten te omvatten die zijn waargenomen bij de mensen die zijn geïdentificeerd.

Wat is het KCNB1-gerelateerd syndroom?

KCNB1-gerelateerd syndroom treedt op wanneer er veranderingen zijn in het KCNB1-gen. Deze veranderingen kunnen ervoor zorgen dat het gen niet werkt zoals het zou moeten.

Sleutelrol

Het KCNB1-gen speelt een sleutelrol in de communicatie tussen hersencellen.

Symptomen

Omdat het KCNB1-gen belangrijk is voor de ontwikkeling en functie van hersencellen, hebben veel mensen met het KCNB1-gerelateerd syndroom:

  • Aanvallen
  • Ontwikkelingsachterstand
  • Gedragsproblemen
  • Intellectuele beperking
  • Slechte of afwezige spraak

Genen maken eiwitten die het werk in de cellen doen. Verschillende veranderingen in een gen kunnen verschillende symptomen veroorzaken. Eén onderzoek toonde aan dat 4 van de 6 mensen met genveranderingen die een korter eiwit produceren een mildere ontwikkelingsachterstand hadden dan mensen met genveranderingen die een eiwit met andere soorten veranderingen produceren.

Wat veroorzaakt het KCNB1-gerelateerd syndroom?

Onze genen bevatten de instructies, of code, die onze cellen vertellen hoe ze moeten groeien, ontwikkelen en werken. Elk kind krijgt twee kopieën van het KCNB1-gen: één kopie van de moeder, uit de eicel, en één kopie van de vader, uit het sperma. In de meeste gevallen geven ouders exacte kopieën van het gen door aan hun kind. Maar het proces van het kopiëren van genen is niet perfect. Een verandering in de genetische code kan leiden tot fysieke problemen, ontwikkelingsproblemen of beide.

Soms gebeurt er een willekeurige verandering in het sperma of de eicel. Deze verandering in de genetische code wordt een ‘de novo’, of nieuwe, verandering genoemd. Het kind kan de eerste in de familie zijn bij wie het gen verandert.

De novo veranderingen kunnen in elk gen plaatsvinden. We hebben allemaal wel wat de novo veranderingen, waarvan de meeste geen invloed hebben op onze gezondheid. Maar omdat KCNB1 een sleutelrol speelt in de ontwikkeling, kunnen de novo veranderingen in dit gen een betekenisvol effect hebben.

Onderzoek toont aan dat KCNB1-gerelateerd syndroom vaak het gevolg is van een de novo verandering in KCNB1. Bij veel ouders die hun genen hebben laten testen, is de verandering in het KCNB1-gen niet gevonden bij hun kind dat het syndroom heeft. In sommige gevallen ontstaat KCNB1-gerelateerd syndroom omdat de genverandering van een ouder is doorgegeven. Dit wordt dominante overerving genoemd.

Dominante overerving

Kinderen hebben 50% kans om de genetische verandering te erven.

Kind met genetische verandering in KCNB1-gerelateerd syndroomgen

Genetic change occurs in egg or sperm after fertilization
Child with de novo genetic change in autism gene

Waarom heeft mijn kind een verandering in het KCNB1-gerelateerd syndroomgen?

Geen enkele ouder veroorzaakt het KCNB1-gerelateerde syndroom van hun kind. We weten dit omdat geen enkele ouder controle heeft over de genveranderingen die ze wel of niet doorgeven aan hun kinderen. Houd er rekening mee dat niets wat een ouder doet voor of tijdens de zwangerschap dit veroorzaakt. De genverandering vindt op zichzelf plaats en kan niet voorspeld of gestopt worden.

Wat is de kans dat andere familieleden van toekomstige kinderen het KCNB1-gerelateerd syndroom hebben?

Elk gezin is anders. Een geneticus of genetisch consulent kan je advies geven over de kans dat dit in jouw familie weer gebeurt.

Het risico op nog een kind met KCNB1-gerelateerd syndroom hangt af van de genen van beide biologische ouders.

  • Als geen van beide biologische ouders dezelfde genverandering heeft die bij hun kind is gevonden, is de kans op nog een kind met het syndroom gemiddeld 1 procent.
    Deze kans van 1 procent is hoger dan de kans van de algemene bevolking.
    De verhoogde kans komt door de zeer onwaarschijnlijke kans dat meer eicellen van de moeder of zaadcellen van de vader dezelfde verandering in het gen dragen.
  • Als één van de biologische ouders dezelfde genverandering heeft die bij hun kind is gevonden, is de kans op nog een kind met het syndroom 50 procent.

Voor een symptoomvrije broer of zus van iemand die KCNB1-gerelateerd syndroom heeft, hangt het risico op het krijgen van een kind met het syndroom af van de genen van de symptoomvrije broer of zus en de genen van hun ouders.

  • Als geen van beide ouders dezelfde genverandering heeft die bij hun kind met het syndroom is gevonden, heeft de broer of zus zonder symptomen een kans van bijna 0 procent op een kind met het KCNB1-gerelateerd syndroom.
  • Als één van de biologische ouders dezelfde genverandering heeft die gevonden is bij hun kind met het syndroom, heeft de symptoomvrije broer of zus een kleine kans om ook dezelfde genverandering te hebben. Als de symptoomvrije broer of zus dezelfde genverandering heeft als hun broer of zus die het syndroom heeft, is de kans dat de symptoomvrije broer of zus een kind krijgt met het KCNB1-gerelateerd syndroom 50 procent.

Voor iemand met het KCNB1-gerelateerd syndroom is het risico op een kind met het syndroom ongeveer 50 procent.

Hoeveel mensen hebben KCNB1-gerelateerd syndroom?

Vanaf 2024 zijn er 119 mensen met KCNB1-gerelateerd syndroom geïdentificeerd in een medische kliniek. Het eerste geval van KCNB1-gerelateerd syndroom werd beschreven in 2014.

Zien mensen met het KCNB1-gerelateerd syndroom er anders uit?

Mensen met het KCNB1-gerelateerd syndroom zien er niet anders uit.

Hoe wordt het KCNB1-gerelateerd syndroom behandeld?

Wetenschappers en artsen zijn nog maar net begonnen met het bestuderen van het KCNB1-gerelateerde syndroom. Op dit moment zijn er nog geen medicijnen om het syndroom te behandelen. Een genetische diagnose kan mensen helpen beslissen over de beste manier om de aandoening te volgen en therapieën te beheren. Artsen kunnen mensen doorverwijzen naar specialisten voor:

  • Lichamelijk onderzoek en hersenonderzoek.
  • Consulten genetica.
  • Studies naar ontwikkeling en gedrag.
  • Andere kwesties, indien nodig.

Een ontwikkelingspediater, neuroloog of psycholoog kan de vooruitgang in de loop van de tijd volgen en kan helpen:

  • De juiste therapieën voorstellen.
    Dit kan fysiotherapie, ergotherapie, logopedie of gedragstherapie zijn.
  • Individuele onderwijsplannen (IEP’s) begeleiden.

Specialisten adviseren om zo vroeg mogelijk te beginnen met therapieën voor het KCNB1-gerelateerde syndroom, idealiter voordat een kind naar school gaat.

Raadpleeg een neuroloog als je aanvallen krijgt. Er zijn veel soorten aanvallen en niet alle soorten zijn gemakkelijk te herkennen. Voor meer informatie kun je bronnen raadplegen zoals de website van de Epilepsie Stichting: www.epilepsy.com/learn/types-seizures.

Dit gedeelte bevat een samenvatting van informatie uit een belangrijk gepubliceerd artikel. Het benadrukt hoeveel mensen verschillende symptomen hebben. Raadpleeg het gedeelte Bronnen en referenties van deze gids voor meer informatie over het artikel.

Gedrags- en ontwikkelingsstoornissen in verband met KCNB1-gerelateerd syndroom

Spraak en leren

Iedereen met KCNB1-gerelateerd syndroom had een verstandelijke beperking of ontwikkelingsachterstand. Meer dan de helft had een ernstige ontwikkelingsachterstand. Spraakachterstand en spraakproblemen kwamen vaak voor.

  • 20 van de 61 mensen hadden een lichte tot matige verstandelijke beperking (33 procent)
  • 41 van de 61 mensen hadden een ernstige tot zeer ernstige verstandelijke beperking(67 procent)
  • 37 van de 70 mensen waren non-verbaal (53 procent)
  • 13 van de 49 mensen hadden enkele woorden in hun woordenschat (27 procent)
  • 11 van de 49 mensen konden in korte zinnen spreken(23 procent)
33%
20 van de 61 mensen hadden een lichte tot matige verstandelijke beperking.
67%
41 van de 61 mensen hadden een ernstige tot zeer ernstige verstandelijke beperking.
53%
37 van de 70 mensen waren non-verbaal.
27%
13 van de 49 mensen hadden enkele woorden in hun woordenschat.

Gedrag

Sommige mensen met KCNB1-gerelateerd syndroom hadden autisme of kenmerken van autisme. Veel mensen hadden gedragsproblemen, waaronder aandachtstekortstoornis met hyperactiviteit (ADHD) of agressie.

  • 45 van de 75 mensen hadden kenmerken van autisme (60 procent)
  • 28 van de 75 mensen hadden ADHD (37 procent)
  • 22 van de 57 mensen hadden agressie(39 procent)

Hersenen

De meeste mensen met het KCNB1-gerelateerd syndroom hadden aanvallen, met een gemiddelde leeftijd van 13 maanden. De meest voorkomende soorten aanvallen waren gegeneraliseerde aanvallen, gegeneraliseerde tonisch-clonische aanvallen en focale aanvallen. Aanvallen kwamen vaker voor bij mensen die KCNB1 missense varianten dan bij degenen die KCNB1 truncerende varianten hadden.

In een case-serie van mensen tussen de 1 en 34 jaar was er geen voorgeschiedenis van plotseling onverwacht overlijden door epilepsie (SUDEP).

  • 81 van de 93 mensen hadden aanvallen (87 procent)

Medische en lichamelijke problemen gerelateerd aan het KCNB1-syndroom

Zitten en lopen

Ongeveer de helft van de mensen had een lage spiertonus en sommigen hadden problemen met bewegen, inclusief maar niet beperkt tot onwillekeurige bewegingen. De meeste mensen liepen zelfstandig en liepen al toen ze 2 jaar oud waren.

  • 32 van de 62 mensen hadden een lage spierspanning (52 procent)
  • 14 van de 62 mensen hadden een bewegingsstoornis genaamd ataxie (23 procent)
  • 10 van de 62 mensen hadden een bewegingsstoornis genaamd dystonie (16 procent)
  • 36 van de 50 mensen liepen zelfstandig (72 procent)

Andere problemen

Veel mensen met het KCNB1-gerelateerde syndroom hadden slaapstoornissen.

  • 12 van de 36 mensen hadden slaapstoornissen (33 procent)

Waar kan ik ondersteuning en hulpmiddelen vinden?

KCNB1.org

Simons Zoeklicht

Simons Searchlight is een online internationaal onderzoeksprogramma dat bouwt aan een steeds groeiende natuurlijke historie database, biorepository en resource netwerk van meer dan 175 zeldzame genetische neurologische ontwikkelingsstoornissen.
Door lid te worden van hun gemeenschap en uw ervaringen te delen, draagt u bij aan een groeiende database die door wetenschappers wereldwijd wordt gebruikt om uw genetische aandoening beter te begrijpen.
Door middel van online enquêtes en optionele bloedmonsters verzamelen ze waardevolle informatie om levens te verbeteren en wetenschappelijke vooruitgang te stimuleren.
Families zoals die van jou zijn de sleutel tot zinvolle vooruitgang.
Om je aan te melden voor Simons Searchlight, ga naar de Simons Searchlight website op www.simonssearchlight.org en klik op “Join Us”.

Bronnen en referenties

De inhoud van deze gids komt uit een gepubliceerd onderzoek over het KCNB1-gerelateerd syndroom. Hieronder vind je details over het onderzoek en een link naar het volledige artikel.

  • Torkamani A. et al. Annalen van Neurologie, 76, 529-540, (2014). De novo KCNB1-mutaties in epileptische encefalopathie
    www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4192091
  • Bar, C., … Nabbout, R. (2020). Ontwikkelings- en epilepsiespectrum van KCNB1 encefalopathie met langetermijnuitkomst.
    Epilepsia, 61
    (11), 2461-2473. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/32954514/
  • Bar, C., Breuillard, D., Kuchenbuch, M., Jennesson, M., Le Guyader, G., Isnard, H., Rolland, A., Doummar, D., Fluss, J., Afenjar, A., Berquin, P., De Saint Martin, A., Dupont, S., Goldenberg, A., Lederer, D., Lesca, G., Maurey, H., Meyer, P., Mignot, C., Nica, A., Odent, S., Poisson, A., Scalais, E., Sekhara, T., Vrielynck, P., Barcia, G., & Nabbout, R. (2022). Adaptief gedrag en psychiatrische comorbiditeiten bij KCNB1 encefalopathie.
    Epilepsie en gedrag, 126
    , 108471. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/34915430/
  • Lu, J. M., Zhang, J. F., Ji, C. H., Hu, J., & Wang, K. (2021). Mild fenotype bij een patiënt met ontwikkelingsstoornissen en epileptische encefalopathie die drager is van een nieuwe de novo KCNB1-variant.
    Neurologische Wetenschappen, 42
    (10), 4325-4327. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/34176003/

Volg onze vooruitgang

Schrijf je in voor de Simons Zoeklicht nieuwsbrief.